چرا فوتبال کمیته اخلاق مجازی ندارد؟

نسیم ورزش : اگر پیش از این برخی هوادارنماها در ورزشگاه ها الفاظ رکیک استفاده می کردند حالا اما در فضای مجازی در همه جا آن الفاظ دیده می شوند که به نظر می رسد فدراسیون و باشگاه ها باید به آن رسیدگی کنند.

 

مجازی

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی نسیم ورزش ، در بخش اول این بحث و لزوم وجود کمیته اخلاق مجازی در فدراسیون فوتبال باید به برخی بازیکنان پرداخت، آنها که در فضای مجازی زندگی می کنند و گاهی عکس هایی از خودشان منتشر می کنند که باور کردنی نیست.

شکلک های خاص، زاویه های خاص، آنها در نیمه شب ها هم گاهی اوقات عکس هایی منتشر می کنند که بسیار عجیب است و کافی است فضای مجازی را رصد کنید تا ببینید چه اتفاقی در حال رخ دادن است.

بخش دوم دوم: در ورزشگاه عضدی رشت بود که یک پدر گوش های فرزندش را به صورت نمادین گرفته بود و دوربین تلویزیونی از او تصویر بر می داشت. آن حرکت یک نماد بود برای اعتراضی آرام و مصالحه آمیز به لیدرها و مردمانی که نیمی از حرف هایشان آبدار است و ناموسی و نیمی از شعارهایشان هم ایضا.

برخی از همین ها با همین نوع قلدری بوقی هم در دست گرفته اند و ابزار این و آن هستند برای کنترل نامحسوس سکوها؛ نه برای فحاشی نکردن سکوها که برای اشتباهی فحاشی نکردن. این روزها، هر هفته، بابت هر اتفاقی همان ها که بعضا بوق دارند و عضو کانون های هواداری در سراسر کشور هستند، در فضای مجازی هم در حال آزار پدر و مادرها هستند، اگر تا دیروز پدر گوش های فرزندش را در محل خاصی مثل ورزشگاه می گرفت حالا باید  چشم هایش را هم بگیرد آن هم نه در ورزشگاه که در فضای مجازی، یعنی همه جا و همیشه.

در این رابطه فرقی نمی کند امین قاسمی نژاد بیچاره باشد که توپش از چند سانتیمتری تیر دروازه بیرون رفت  یا رحمتی باشد و صالحی داور بازی استقلال و صبای قم و یا شجاع خلیل زاده که روی توپ ارسالی اشتباه می کند. در هر صورت دعوا وجود دارد، حرف‌ها رکیک هستند و مردم هر روز از فوتبال دورتر می شوند چرا که این فضا بیشتر به درد همان برخی بوقچی ها می خورد که باشند و پیراهن جر بدهند و فریاد بزنند و جوان تر ها را از ورزش دور کنند.

اینها قبلا در جایگاهی مشخص می نشستند و پدرها بچه های خود را از آن محوطه ها دور می کردند و می توانستند کنار خانواده خود فوتبال ببینند حالا اما آنها مثل موریانه در حال خوردن  ورزش هستند در فضای مجازی. ادبیاتشان زشت نیست، کریه است، بیچاره کسی که پشت ضربه پنالتی می رود، بدبخت کسی که گل نمی زند و حتی بدبخت کسی که گل می زند. کلا آنکه گل می زند و نمی زند در هر صورت زیر آماج است، بیچاره داوری که سوت می زند و حتی سوت نمی زند.

اینها فوتبال را به نابودی می کشانند، اینها سرمایه بزرگ هوادار فوتبال را در حال از بین بردن هستند. کاش حراست فیزیکی وزارت ورزش ورود کند، کاش نیروی انتظامی و پلیس فتا ورود کنند، کاش اگر این سرمایه بزرگ مردمی برای کسی مهم است، کمپین بلاک کردن را به راه بیاندازند. کاش یک نفر هم در فدراسیون فوتبال این وظیفه را بر عهده بگیرد، مثل کمیته اخلاق، مثل خیلی موارد دیگر. اگر برای کسی مهم باشد باید جلوی این ادبیات گرفته شود.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا معادله زیر را حل کنید (برای تشخیص ربات از انسان) *