حرکت ارزشمند از بازیکن ساروی ذوب آهن اصفهان+تصویر

 

نسیم ورزش: در دومین دیدار هفته بیست و پنجم رقابت های لیگ برتر تیم های استقلال تهران و ذوب آهن اصفهان به به مصاف هم رفتند که در پایان این دیدار با تساوی یک بر یک به پایان رسید. امید ابراهیمی(۶۳ – پنالتی) برای استقلال و دانیال اسماعیلی فر(۷۵) برای ذوب آهن گل زد.
به گزارش تابناک این دیدار که به صورت مستقیم از شبکه سه پخش پخش شد دانیال اسماعیلی فر بازیکن ساروی تیم ذوب آهن دست به حرکتی ارزشمند زد تا بار دیگر اوج ارادت فرزندان و جوانان این خطه ولایتمدار را به ساحت مقدس شهیدان سرافراز نشان داده و وظیفه مسئولان استان را در خدمت رسانی بیشتر و بهتر به جوانان با ایمان و شایسته این منطقه سنگین تر کند.
دانیال اسماعیلی فر ، بازیکن ساروی دوب آهن اصفهان ، پس از به ثمر نشاندن گل تساوی و در میان شادی و سرور هم تیمی های خود با بالا بردن پیراهن خود ، تصویر شهید علمدار را به همگان نشان داد .
یادآور می شود شهید سید مجتبی علمدار از شهدای والامقام استان مازندران بوده که خلاصه ای از زندگی گهربار این شهید سرافراز در ذیل آورده می شود.
سید مجتبی علمدار در سحرگاه ۱۱دی ماه ۱۳۴۵ در خانواده ای مذهبی و عاشق اهل بیت در شهرستان ساری دیده به جهان گشود.دوران تحصیلش را در ساری طی نمود و برای اولین بار در حالی که تنها ۱۷ سال داشت به عضویت بسیج درآمد و در اواخر سال ۱۳۶۲ به کردستان رفت.
سید برای اولین بار در عملیات کربلای یک شرکت کرد و مدتی پس از آن وارد گردان مسلم بن عقیل در لشکر۲۵ کربلا شد و تا پایان جنگ در آنجا ماند.او در عملیات کربلای ۴و۵ حضور داشت، در کربلای ۸ مجروح شد و مدتی بعد به جبهه بازگشت و در عملیات کربلای۱۰ در جبهه شمالی محور سلیمانیه- ماووت شرکت نمود.سید مجتبی علمدار در سال ۱۳۶۶ مسئوولیت فرماندهی گروهان سلمان از گردان مسلم ابن عقیل – از گردانهای خط شکن لشکر۲۵کربلا- را برعهده گرفت و در عملیات والفجر۱۰نقش آفرینی موثری داشت.
شهید علمدار در سه راهی خرمال،سید صادق، دوجیله در منطقه کردستان عراق رشادتهای فراوانی را ازخود نشان داد و از ناحیه پهلو مورد اصابت گلوله قرار گرفت و بشدت مجروح شد.او که مردانه در مقابل دشمن می جنگید. چندین باردیگر هم مجروح شد.
سید مجتبی بعد از اتمام جنگ در واحد طرح و عملیات لشکر ۲۵ کربلا در ساری مشغول خدمت شد و در دی ماه سال ۱۳۷۰ ازدواج کرد که ثمره آن دختری به نام زهرا بود.
سید علاوه بر مسئولیت در واحد تربیت بدنی لشکر بعنوان عضو اصلی هیأت رهروان حضرت امام (ره) هم ایفای وظیفه می کرد. او مداح اهل بیت بود، همیشه مراسم را با نام حضرت مهدی (عج) شروع می کرد و در حالیکه به امام حسین (ع) ارادت خاصی داشت. مظلومیت آن خاندان را صدا می زد.
بیت الزهرا مسجد جامع، امام زاده یحیی، مصلی امام خمینی، هیأت عاشقان کربلا و منازل شهدا همیشه با نفس گرم حاج سید مجتبی معطر می شد و بچه ها نیزبا صوت داوودیش مداحی را می آموختند.
او که بعد از جنگ، با یاد و خاطره همرزمان شهیدش زندگی می کرد از دوری آنان سخت آزرده خاطربود و در همه مداحی ها آرزوی وصال آن راه یافتگان شهید را داشت.
حاج سید مجتبی علمدار در اوایل دی ماه سال ۱۳۷۵ به دلیل جراحت شیمیایی روانه بیمارستان شد و بعد از یک هفته بی هوشی کامل هنگام اذان مغرب روز یازدهم دی ماه نماز عشق را با اذان ملکوتیان قامت بست و به یاران شهیدش پیوست.


 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا معادله زیر را حل کنید (برای تشخیص ربات از انسان) *