تیم داری خصوصی با دست کردن در جیب منابع دولتی/ تجدیدی باشگاه های خصوصی استان در تیم داری

نسیم ورزش /حسین فرهادی : در کشورهای پیشرفته دنیا هرگز تیم داری صرف توجه به رونق ورزشی و یا ایجاد نشاط در میان آحاد جامعه هدف نبوده است، ورای این اهداف، کسب سود و افزایش درآمد، فعالین اقتصادی علاقمند به ورزش را به این حوزه سوق داده است.

تیم داری

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی نسیم ورزش ، گفتن از قدرت و توانمندی و ظرفیت بی کم کاست ورزش مازندران جملاتی تکراریست که حتی اگر برزبان نیاوریم همچون جدول ضرب در ذهن ها نقش بسته و آن را بی حساب و کتاب باور دارند. اما علی رغم این ظرفیت های بی شمار در منابع انسانی، طبیعی و جغرافیایی در عرصه ورزش، گویی چیزی یا یک بعد اساسی در این میان در سایه فراموشی یا بی توجهی قرار گرفته است!! بعدی که می تواند با وجودش در هر استانی به تنهایی بار ایجاد و برقراری شور و شعف همگانی در ورزش و  فضای وفاق و همدلی را به دوش کشد و پوششی بر تمام نداشته های ورزشی آن خطه گردد.!!  
«تیمداری توسط باشگاه های خصوصی»، عدم  وجود چنین مقوله مهمی در ورزش مازندران در چند سال اخیر به قدری بر ورزش استان مستولی بود که باشگاههای خصوصی جهت تیمداری کردن همچون قارچ به یکباره در فضای مرطوب و تیره این حوزه از ورزش رشد کردند.!!!
به قدری حضور این باشگاههای خصوصی غیر منتظره بود که باشگاههای هرچند اندک شناسنامه دار و جان داری همچون شموشک نوشهر و نساجی قائمشهر   به حاشیه بی توجهی معنوی کشانده شدند!! اما چرا این اتفاق رخ داد و به جای اقبال عمومی به این فرزندان تازه متولد شده، گرد ناامیدی و بی انگیزگی بر وجود این باشگاههای خصوصی نوظهور پاشیده شد؟!
در کشورهای پیشرفته دنیا هرگز تیمداری صرف توجه به رونق ورزشی و یا ایجاد نشاط در میان آحاد جامعه هدف نبوده است، ورای این اهداف، کسب سود و افزایش درآمد، فعالین اقتصادی علاقمند به ورزش را به این حوزه سوق داده است. البته ابتدا به مانند هر عمل دیگری آن را نیاز سنجی،امکان سنجی و منابع سنجی کرده و سپس کلنگ اولیه احداث آن را بر زمین میکوبند!!  صنعت تیمداری یا به عبارت صحیح تر صنعت باشگاه داری امروزه به یک اقتصاد مادر در جهان تبدیل شده است که حتی می تواند منابع مالی دیگر سطوح اقتصادی و عمرانی یک جامعه را تأمین نماید.

اما این نکات گفته شده گویا حلقه گمشده در باشگاه داری خصوصی استان است. افراد موسس باشگاههای خصوصی استان که جهت تیمداری در سطوح مختلف کشوری پا به میدان می گذارند بدون برنامه ریزی و عدم تامین منابع مالی و از آن بدتر بدون تأمین امکانات لجستیکی استاندارد  و صرفا با بوق و کرنای رسانه ای و طی یک برگه و یک برند و تمسک به اعتبار چند نام و چهره اظهار وجود می کنند و در همان آغازین روزهای شروع در لیگ های مختلف علاوه بر عدم کسب نتیجه، دیگر مشکلات و معضلاتشان همچون دملی سرباز میکند و جهت رفع عفونت آن، به دستگاه های دولتی و نهادهای اجرایی شهری متوسل می شوند!!
عجیب تر آنکه در کسب منابع و رفع بدهی های خود به مانند گل های رونده هر روز با شاخ و برگ بیشتر و تعدادی مؤسس، مالک، هیات رییسه و هیات مدیره و .. از در و دیوارهای ارگانهای دولتی و شهری بالا میروند و با استفاده از برخی بسترهای حاکم همچون انگیزه های سیاسی و اجتماعی در حوزه های انتخاباتی و شهری و رسانه ای مسئولین را مجاب به تمکین به خواست خود می کنند!!
مدعیان باشگاه داری خصوصی می گویند «در شرایط کنونی کسی در ورزش سرمایه گذاری نمی کند و ما در حق ورزش استان لطف کردیم» و با این منت، ابرو باد ومه و خورشیدو فلک را به کار میگیرند تا منابع مالی را به سمت خود بکشانند.!! این بنگاه داری خصوصی که البته منافع آن اختصاصی ودر اختیار  فرصت طلبی اجتماعی عده ایست، با وعده به عده ای فرصت طلب دیگر تحت عنوان دادن سمت های دهان پرکن باشگاهی، همچون مدیر عامل و رئیس هیات مدیره و … این افراد را راضی به همراهی کردن در این راه یعنی اختصاص بودجه دولتی به باشگاه خصوصی با منافع اختصاصی می کنند!!
 لبیک گفتن مسئولین امر به این باشگاه های ضعیف و سست ریشه و مساعدت مالی از صندوق های حمایتی دولتی و شهری به آنها به جای هزینه کرد در پروژه های عمرانی و توسعه زیرساخت های ورزشی و یا ایجاد اشتغال نه تنها به ارتقا سطح کیفی این باشگاهها کمکی نکرده بلکه ضربه جبران ناپذیری به ماهیت باشگاه داری خصوصی در استان وارد نموده است و از طرفی دیگر اندک تیم های خصوصی که با بضاعت مالی خود در مسابقات شرکت می کنند را با عتاب و چهره خسته مسئولان و مردم مواجه می سازد.
ایجاد باشگاههای خصوصی به ظاهر بزرگ جهت ورود به لیگ های داخلی نه تنها تاکنون نتوانسته به این نیاز ورزش استان پاسخ قابل قبولی بدهد بلکه با گردن کشی و افتادن به جان نهادهای دولتی ورزشی و غیرورزشی و یا نهادهای شهری، به حقوق دیگر برنامه های ورزشی خدشه وارد نموده اند و با دست کردن در جیب نهادهای دولتی و دپو کردن این منابع به نفع خود، سهم قانونی دیگر ابعاد ورزش استان را از بین برده اند. عدم کسب نتیجه مطلوب در مسابقات مختلف و به سخره گرفتن احساسات و سواد ورزشی شهروندان و ایجاد جنجال های رسانه ای باعث تجدیدی این نوع باشگاهها در تیمداری شده است.
انتظار می رود مسئولین دولتی و اجرایی شهری با دقت نظر و ژرف اندیشی بیشتر و پرهیز از ملاحظات اجتماعی و سیاسی نسبت به برخی از مسئولین ورزشی سیاسی و به عبارتی دیگر مسئولین شهری و سیاسی که تیمداری ابزاریست جهت مطرح سازی خود در جریان های دیگر،  به تخصیص منابع بنگرند و یادشان نرود که این منابع امانتیست در دستان آنان…

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا معادله زیر را حل کنید (برای تشخیص ربات از انسان) *

ردیاب آنلاین خودرو ردیاب خودرو